bir arkadaşım ( arkadaş demek ne derece doğru olur bilemiyorum ama gece gece size şiir yollayan birine de tanıdık diyemezsiniz ya!) bir şiir gönderdi bu gece bana, çok güzel değil mi diye soruyordu. Bir başkasının bir şiir için yalnızca güzel sıfatını kullanması kulağımı kaşındırdı, irite etti. şiiri okudum, güzel değildi, ama çok bizdendi.
sonra aynı kadının başka bir şiirini buldum, çat diye beynimden vuruldum.
sonra aynı kadının başka bir şiirini başka bir arkadaşıma gönderdim. verdiği cevap: bu kadın sen misin ve yahut ben miyim yoksa bizden biri mi? oldu.
hayır, o kadın ben değildim, sen değildin, ama kesinlikle bizden biriydi.
ve yıllardır söylemek istediğim her şeyi bir çırpıda söyleyivermişti.
ve şimdi o şiir geliyor ekranlarınıza:
ben senin bildiğin kızlardanım kerem
alıcı gözle seyrederim kendimi vitrinlerde
ışığı kapatman yeter bozulmam kotla sevişebilirim
beni hep sev onlar da sevsin -göz çıkarmaz-
acıtırsa fermuarım yarın sevmeyebilirim
işte söyledim, nihayet söyledim, oh be söyledim
ben senin bildiğin kızlardanım sevgilim
karşıma çıkacağını mesela üç vakte kadar
ela olduğunu gözlerinin şöyle omuz genişçe
-nasıl da biliyor ölmeyesice-
doktor olsun mühendiz... öğretmenler aç
kızım gözlerini aç benim gibi olma kaç
mesela sensiz yaşayamam sevgilim
güzel ve nassı farklı olduğumu;diğerlerinden-
hayvan isimleri koy bana
;küçüktavşanımcicikuşum- günde üç defa
benden önce yoktun di mi sevgilim?
işte söyledim, nihayet söyledim, oh be söyledim
ben senin bildiğin kızlardanım sevgilim
bütün kızlar gibi aşka şiir
verebilirim...
Aslı Serin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder