faber castel pastel boya

bu gece senden kalan resmi tamamlayayım dedim, önce bir kadın ekledim resme güzel oldu, sonra kalp çizmeye çalıştım ama başaramadım, derken nası oldu bilinmez kafası bedeninden ayrı ama bir şekilde de bağlı bir yaratığa dönüştü, sonra bir çadır çizdim. önüne de kamp ateşi koyayım istedim o da oldu. gece olsun istedim. lacivert ne güzeldi. gökte yıldızlar parlasaydı. eskiden ne güzel parlardı. ben hiç bir yerde faralyadaki kadar güzel gece görmedim. sonra resme durup bir baktım da ne de çirkin olmuştu. benim üzerine bastırıla bastırıla boyanmış kop koyu karakterlerim vardı, senin ise bütün kağıdı kaplayan uzun çizgilerin ve hatların. ayrı ayrı iki güzel resim olabilirdi, ama bir araya gelince gerçekten o kadar çirkin ve karmaşık olmuştu ki. bunu sana söylemeden önce artık resmin kurtarılamayacığını düşünüyordum ama şimdi dönüp bir baktım da hala kurtarılma şansı var. gel de artık şu resmimize/cismimize beraber bir el atalım. hayallerimizi mi çaldılar bizim? renklerimizi de mi? hayatımızı renklerden yoksun bırakmayalım. canlanalım/ canlandıralım. kana can, tenimize heyecan katalım.hala o kadar çok boşluk var ki kağıdımızda, biz oralara neler sıkıştırırız neler. bilemezler, göremezler.
severim seni. çok da öperim.
ah yine ben nasıl da özledim.