Ey ahali, alın teri değil copy-paste yapıyorum bu kez.

Bazı şiirleri, yazanın kim olduğundan bağımsız seversin ve yazan kişiyi o şiirden bilhassa uzak tutmak istersin ya; ben de karşılaştığım bir şiirin çok sevdiğim son üç dörtlüğünü -şairini belirtmeden- paylaşıyorum. Arayan bulur tabii ki ama blogumuzda heybetli bir amcanın ismini zikretmeye gerek görmedim. Siz şiiri okuyun ve sevgilinin kokusunu içinize çekmekten sarhoş olmuşçasına hülyalara dalın, buyrunuz:

"Bir uykuyu cananla beraber uyuyanlar,
Varlıkta bütün zevki o cennette duyanlar
Dunyayı unutmuş bulunurken o sularda,
-Zalim saat ihmal edilen vakti çalar da-

Bir an uyanırlarsa leziz uykulardan,
Baştanbaşa, heryer kesilir kapkara, zindan...
Bir faciadır böyle bir alemde uyanmak...
Günden güne, hicranla bunalmış gibi, yanmak...

Ey tali! Ölümden ne beterdir bu karanlık!
Ey aşk! O gönüller sana maloldular artık!
Ey vuslat! O aşıkları efsuna ramet!
Ey tatlı ve ulvi gece! Yıllarca devam et!"