30 Ağustos 2012 Perşembe

Ani Şiir (Gerçek Pasiflora Parçacıkları)



Kanım yerde kaldı.
Bir gelinin gerdek gecesine dair tek kanıtıymışçasına
Akıllardan geçen o son sevişme fantezilerine yanıt olarak
Koydum kanımı çarşafa, yok etmedim sabaha.
Alın dedim böyleyken böyle
Kanımın bir kısmını da buladım
Onunla gitmiş bulundu şimdi
Tahayyülden öteyken hazır her şey
Ki yalnızca bugün böyle bu,
Bir anlığına bir varoluş
Yaratmak için doldurduk her boşluğu
Hücrelerimizi ve soluğumuzu döke döke etrafa.
Üstümüz başımız
Bir ölünün sıcaklığını yitirme hızıyla
Birbirimizden arınıyor şimdi.
Yolda iç organlarımı döktüm geldim
Uykumu sabihadan kavacıktan levente oradan zincirlikuyuya bölüştürdüm de geldim
Viyadük cehennemdi sözde elele arabalardan kaçışılırdı
Suratımın yarısını viyadüğün altına gömdüm.
Paketledim kurdeleledim sardım sarmaladım
Sevdiğimi postaladım
Şimdi herkes düşünsün dursun
Bana camlardan uçakları göstermediler
Bu kapıdan o geçer sen geçemezsin dediler
Sonsuzlukta on dakikanın daha peşine düşmedik
Aklımız yeni başlayacak olanda bizim
Koşuşturmamızda
Pırıl pırıl ışıl ışıl haklılığımız göğsümüzde
Bir madalya olarak kaldı
Mantıklı ve doğru olanı yapmanın verdiği gurur
Koynumuza girecek bu gece
Ağustos çıkarken.
Ben beşiktaşa yine de ineceğim birazdan
Ölü sıcağını masamızdaki sohbetten toparlaya toparlaya
Azaltıp
Eylülü edeceğim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder