doğum fotoğrafçılığı

bütün sevimli kadınları bir yerde toplayıp hepsini birden ateşe veresim var.

bu kadar iki yüzlü olmaya katlanamıyorum.
doğum fotoğrafçılığı yapabilen bir insan sevimli falan olamaz.
hele o "ilk an"ı fotoğraflayabilen başarılı kadın, asla...

mesele biraz kan ve vücuttan çıkan bir takım maddelerin çok daha ötesinde.
doğmak denen şey bu kadar kolay karşılanmamalı.
o anda,
ölümle hayat arasında ki o ilk karede bu denli soğuk kanlı olup deklanşöre basabilen...
nasıl yaşayabiliyor hala?

ben..
ben dolmuşta yanımda oturan kadın memesini çıkarıp çocuğunu emzirdiğinde bile intihardan intihara sürüklenirken, yeni bir şeyin dünyaya gelmesini, yaşamaya başlamasını, nefes almasını, onun da tıpkı bizim gibi bir insan olmasını, daha bu kadar küçük, en amiyane tabirle herşeyin bu kadar başında olmasını, en sonunda onunda ölecek olduğunu bildiği halde, annebabavelanetgelsinonlarakigeriyekalantümhısımakraba bakıp bakıp mutlu olsun diye....fotoğraflayacak, o küçük yaratığın bedenini sözüm ona ölümsüzleştirecek leş yiyici, güyya hayatını devam ettirebilmek, kendini "support" edebilmek için, bunca acıyı yok sayabilen kadınlar...
biyolojik olarak kanıtlanmış doğurganlık özelliğimi üzerinizde parçalamak istiyorum.

..................................

ben bir kere öldüm sevgilim.
yanımda sen vardın.
her 50 sn. bir çalkalamamız gereken anılarımız vardı çantamızda.

ama biliyorum.
bir daha ki sefere, ben de diğer tüm insanlar gibi yapayalnız öleceğim.