yazmaya karar verdim.
hayatımda ne varsa hemde.
mesela şuan üzerinde oturduğum pembe pike,mor kanepe..çiçekli krem yastıklar var sonra..koyu ahşap rengi sandalyeler,yemek masası ve vitrin.
çok garip bizim evin vitrininde tabak çanak, ıvır zıvır gümüşler yok.tolstoy var mesela.başmakaleler var, islam kültür atlası var.turgenyev var bide; babalar ve oğulları.
benim babamın bi tane oğlu var.şimdi yan odada-oturma odasında- uyuyor.oturma odasında ki kanepelerin rengarenk örtüleri var,ben seçtim.duvarları da limon yeşili,onu da ben seçtim.ama şimdi erkek kardeşim halının üzerinde uyuyor.oturma odasının halısı çok eski,annemle babamın düğününden kalma.
güzel miydi acaba düğünleri?
ben hiç güzel düğün görmedim...
babalar ve oğulları nihilist bi romanmış.ben orta okuldayken okumuştum.üzülmüştüm niye babalar ve kızları değil romanın adı diye.sadece oğullar mı konuşurdu babalarıyla böyle akıllı akıllı?
nihilizm benim için bir hiçti o yıllarda.
galiba ben orta okuldayken çok akıllıydım:)
hem babamı da severdim.
aslına bakarsanız hala seviyorum ama...baba işte!bunun bide anne kısmı var.
hani küçük kızlar hep babalarına düşkün olurlarmış ya,bende öyleydim.annem hep uzaktı.babam daha akıllı daha zeki..anneminde bişeyden anladığı mı vardı canım!
kadın..
kadın oldukça anladım anne olmanın ne demek olduğunu.
ne demişti ünlü bir yazar "kadın doğulmaz,kadın olunur".haklı mı sizce?
ben..ben bilmiyorum.ama bana hiç kimse kadın demedi bugüne kadar
.minyon tipliyim belkide ondandır.babama çekmişim,o da öyle ;)
.....
babam diyordum demi?
annem de demiştim.
düğün de demiştim sonra.
bir arkadaşım evlendi geçenlerde.evinin kadını oldu artık.1günde 1 gece de kadın oluverdi!
acaba onun çocuğu da benim anneme davrandığım gibi mi davranacak ona?
tabi ya,babası boğaziçi mezunu,annesiyse lise.hıh!babadan daha iyi bilecek hali yok ya!
izin vermediler!
kendimiz gibi olmamıza bir türlü izin vermediler!
arkadaşımda "modern" olmak yerine bir gece de kadın olmayı tercih etti.
şimdi onunnda oturma odasın da rengarenk örtüleri var mıdır acaba?
kocası kocaman yatak odasında uyurken o çocukların odasında olabilir mi ilerli ki zamanda?
büyük kızının geleceğinden endişelenir belki de.
belki o da çocukların kafası daha fazla karışmasın diye kitler evin kütüphanesini zihnininkiyle birlikte..
....
gorkinin çocukluğu vardı benim çocukluğumda.
onunla arkadaş olabilmiştik.bide feride vardı,çalıkuşu feride!
o yıllarda atıldı işte bnim üniversitelerimin temelleri.
bir deliyle evlenmek istemiştim hekimoğlu amcayı okuduğumda.sonra ne çok üzdü beni bir bilseniz...
yavşak herif!
benim çocukluğumda el ele tutuşma eylemleri vardı,allahu ekber sloganlarıyla.
şimdi o ablalar da evlidirler heralde..
muhtemel o abilerle.
o abiler,bir zamanlar zindanlar mekteptir bize diyen o abiler...referanduma hazırlanıyolardır bugünlerde..
çözecek!çözecek!akp herşyi çözecek!
evet,haklısınız çözüldük işte!
slogan atarken bilekleri açılmasın diye sımsıkı yumruk yaptıkları parmaklarının arasına sıkıştırdıkları pardüsolarının yerinde yılların birikimi bilezikler var şimdi o ablaların.
o abilerin de evde oturup çocuk bakan karıları var!
28 şubat yok artık.
bizim evde turgenyev okuyan da yok.
insan zincirlerinden arta kalanların zihinleri zincirli günümüzde.
bizim salonun duvarında ayetel kürsü var.
ama babasına hayran bi kız yok artık
ne de sokaklarda "allahu ekber" diye bağıran küçük...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder