burası bana iyi mi geliyor, kötü mü bir türlü karar veremiyorum.
bir yandan iyi oluyo diyorum.geçmişimle yüzleşiyorum.
öte yandan bir türlü affedemiyorum o eski günahları
içindebulunduğuortamdankurtulmayaçalışanyalnızbirkadınınsevgiarayışları.
ne kadar da zavallıymışım diyorum.
ve ne kadar da zavallıyım hala.
ama hala sevemiyorum
anne babadan gizli telefon konuşmalarını.
öpüşememenin verdiği ızdırap ve öpüşmüş olmanın verdiği acıyla kıvrılıyorken
bir yandan o insanları bu denli aşağılarken diğer yandan kendimi o insanların kucağına attım.
üzgünüm sevgilim.
ben, senin iğrenebileceğin kadar ALATURKAYIM!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder