posibülitus: 21. yy çiçeği. ben buldum. dengemi sağlıyor, yanında değilken ismini söylemek bile rahatlamama yetiyor. daha yeni buldum, zihnimde bir yerde öyle durmuş bana bakıyordu. dedim hala sıyırmamışım tam, en azından dahi deli olmuşum. bu tarafsız bakış açım sayesinde hemen 'biz'e dair hatıralar ürettim, "ah ne günlerdi" gibi cümlelerle o günleri yad ediyorum şu an. neyse, arayan olursa bir sonraki uykusuzda yiğit özgür karakterlerinin arasında olacağım. karşı şeritten gelen kediyle mi çarpışırım, telefon ettiğim kişiye 'sizi mi aramıştım' mı derim, orası bana kalmış, ya da 'türbanın siyasi simge oluşu' ile ilgili şiirler yazarım, bu da iyiymiş. son bir şey söylemem gerekirse, biz çok fazlayız, korkmayın, şöyle de bir şey var.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder